“ریچارد سوم اجرا نمی شود”

تئاتر فرهنگساز، هنوز در ایران زنده است

اثر ماتئی ویسنی یک به کارگردانی و دراماتورژی روح الله جعفری

صمد چینی فروشان عضو کانون ملی منتقدان

در روزگاری که صحنه های تئاتر ما، با هویت باختگی غریبی دست به گریبانند، در روزگاری که اکثریت غریب به اتفاق فعالان و دغدغه مندان واقعی فرهنگ این مرز و بوم، امید خود را به آیندهی تئاترکشور ازدست داده اند، مواجههی هرازگاهی با آثار چشم نواز، فرهنگساز وتکان دهنده ای نظیر”ریچارد سوم اجرا, نمی شود”، با ترجمهی ستایش برانگیز اصغر نوری و دراماتورژی و کارگردان روح الله جعفری، چندان غیرمنتظره جلوه می کند که آدمی می ماند برای قدردانی از مجریانشان چه روشی درپیش بگیردتا سخنش صرفا واکنش ذوقی و شخصی یک دوست یا یک منتقد نسبت به یک اثر خاص تلقی نشود؛ وازآنجایی که این روزها، برخلاف حتی یک دههی پیش، هیچ کاری از عهدهی یادداشت های مطبوعاتی و حتی از نقدهای تخصصی برای تقویت یک جریان یا یک رویکرد خاص در تئاتر و یا حتی تمدید زمان یک اجرای موفق برنمی آید، نگارنده مانده است از چه زبان یا ادبیاتی استفاده کند تا بتواند به خانه ی تئاتر بقبولاند که حداقل برای دفاع از حیثیت تئاتر کشور هم که شده، در اینگونه موارد با تمام قوا وارد میدان شود و حمایت مسئولانه تر نهادهای مدعی مسئولیت فرهنگی از این نوع تئاترهای فرهنگساز را، بطور جد، خواستار شود.