نگاهی به نمایش «آسمان برای تو می بارد»

با این توصیف، درخصوص نمایش «آسمان برای تو می بارد» به دلیل خلاء وجودی یک پیرنگ دراماتیک منسجم و مشخص ، فقط می توان از خط داستانی و روند شکل گیری رویدادهای نه چندان منطقی آن سخن گفت و درحوزه ی معنایی نیز تنها می توان به حدس وگمانه هایی از معنا یا معانی احتمالی مورد نظر نویسنده وکارگردان متوسل شد ؛ معنا یا معناهایی که نه حاصل دخالت فعال مخاطب در فرآیند رمزگشایی از سیرتحول علی رویدادها بلکه محصول دخالت مستقیم نویسنده و کارگردان در معنا بخشی نهایی به رویدادها و تحمیل آن به مخاطب منفعل انگاشته شده است.

نمایش «آسمان برای تو می بارد» که به دلیل بی توجه ای به ضرورت طراحی و پیش بینی روابط علی درفرآیند رویدادهای درام ، نقطه ی شروع دراماتیک روشنی برای داستان خود تدارک ندیده است، مجموعه داستانک های از هم گسیخته ای را می ماند که قادر نیستند پایان دراماتیک ناگزیری برای رویدادهای خود رقم بزنند و به همین دلیل هم خالقان آن، به ناگزیر، به عنصری خارج از فرایندهای داستان درام برای پایان بخشیدن به روند رویدادهای صحنه متوسل می شوند که موجودیت خود را نه مدیون واقعیت های عینی جاری درپس رویدادها که وامدار تحمیل تحولی فراواقعی به آن است. به این ترتیب، واقعیتی برگرفته از زندگی، برای توجیه خود، به نیرویی فراواقعی و غیردراماتیک متوسل می شود(نگاه کنید به تحول بی مقدمه ی پدری که باورهای پسر خود را به تمسخر می گیرد و بعد از قتل او به دست فرزند یک بازاری متمول، ناگهان متحول شده و از قصاص چشم می پوشد). ازهمین رو، نمایش «آسمان برای تو می بارد» به اثری سرگردان میان داستان و درام و به لحاظ ژانر به اثری وامانده ، میان ملودرام و تراژدی و درام جدی تبدیل می شود که تکلیف مخاطب در مواجه با آن روشن نیست.

به این ترتیب نمایش«آسمان برای تو می بارد» را شاید بتوان داستان چگونگی متحول شدن ناگهانی و بی مقدمه ی یک پیرمرد مال دوست بی ایمان یا کم ایمان تلقی کرد که اعتقادات فرزندش را به سخره می گیرد و ارزش سفر او به سوریه برای پاسداری و دفاع ازهرم مطهر را با ۴۰میلیون حق الزحمه ی دریافتی او از دولت می سنجد که البته بعداز مرگ او دستخوش تحول می شود، قاتل فرزند خود را که برادر همسر فرزند مقتول خود است می بخشد و یا داستان پسرک نوجوان هنرمندی که دوگانگی رفتاری و اخلاقی پدرش زمینه ساز انحراف اخلاقی و رفتاری او شده است. واقعیتی که به نوبه ی خود، ارتکاب به قتلی ناخواسته اما ناگزیر را برایش به همراه می آورد و سرانجام نیز بخت با او یار می شود و با تحول بی مقدمه و ناگهانی پدرمقتول، به زندگی بازمی گردد و شاید هم بتوان نمایش «آسمان برای تو می بارد» را داستان پدرمعتقدی تلقی کرد که اگرچه درسن۷۰ سالگی هم، چشم از لذایذ دنیا نشسته است، همچنان نسبت به پسر نوجوان خود و علاقه ی او به موسیقی بیرحمانه سخت گیر است ؛ رفتار نا متوازنی که باعث وقوع حادثه ای تراژیک برای داماد و دخترش به دست او می شود و همین جنبه ی نامتعین موضوعی، مضمونی و معنایی نمایش «آسمان برای تو می بارد» است که علیرغم بازی های قابل قبول و بعضاً قابل تقدیر بازیگران آن از جمله : امین زندگانی در نقش پسر, از آن, روایت بصری یک داستان و نه یک درام ساخته است.

+ نوشته شده در دوشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۵ساعت 19:40 توسط samad chiniforoushan |